Kronika opowiada m.in. o budowie przejścia podziemnego pod dzisiejszym Rondem Dmowskiego oraz o inwestycjach na “dzikim zachodzie”.
Przedstawiam film z lat 50-tych XX wieku pt. Przygoda na Mariensztacie. Bohaterami filmu są budowniczy pracujący przy odbudowie Warszawy. Film ukazuje nam historię odbudowy Warszawy widzianą oczami pracujących przy niej robotników. Jest to zarówno doskonała propaganda, jak i zarazem film historyczny
Znowu się zaczyna… jest kolejny pomysł na rewitalizację Placu Piłsudskiego. Po tym jak kilka lat temu Prezydent Warszawy pogrzebała plany jego odbudowy (wycofanie się podpisanej umowy z firmą budowlaną, przykrycie piaskiem piwnic, a miasto za wcześniej prowadzone prace zapłaciło niemałą sumkę), grupa miłośników Warszawy z Forum Rozwoju Warszawy przypomniała ten temat.
Fragmenty kolorowego filmu o odbudowie Warszawy. Zdjęcia przedstawiają głównie Trasę W-Z i Mariensztat.
Czy zastanawialiście się, dlaczego odbudowane kościoły po II wojnie światowej posiadają miedziane dachy? Mimo, że przed 1939 rokiem tylko jeden zabytkowy budynek (Pałac pod Blachą) był takim dachem pokryty.
Dzięki Janowi Zachwatowiczowi możemy dziś chodzić na spacery po Starym Mieście. W 1945 przedstawił koncepcję odbudowy zabytkowych dzielnic, wykraczających sporo poza późniejszą odbudowę.
Zapraszam do obejrzenia ciekawego dokumentu poświęconego życiu w Warszawie w pierwszych latach powojennych. Powstał w czasach początków PRL, więc proszę wziąć pod uwagę przemycaną propagandę.
Przeczytawszy artykuł w Gazecie Stołecznej 10 lutego 2007 postanowiłem udać się specjalnie do Warszawy (w mroźną, zimową sobotę i na dodatek WCZESNYM RANKIEM) aby złożyć swój podpis pod petycją o pozostawienie piwnic Pałacu Saskiego.
Piwnice te (dziś zabytek który stanie się częścią odbudowanego gmachu) były zagrożone likwidacją. Tak brzmiała umowa Miasta St. Warszawy z firmą budowlaną. [...]
Odbudowa Placu Teatralnego była realizowana dwustopniowo, gdyż przesądziły o tym kwestie polityczne. Komuniści nie chcieli odbudowy dawnego ratusza (po północnej stronie postawiono pomnik Nike), dlatego przez ponad 50 lat północna pierzeja przechodziła w park nad trasą W-Z. Którą dodatkowo (jako propagandowe dzieło powojenne) za wszelką cenę starano się podkreślać. Ta decyzja spowodowała, że plac który [...]
