Tajemnice Warszawy » Dworce kolejowe

Zeszły piątek

Greger Mikaelsen — Sat, 07 Nov 2009 09:38:26 +0000

Wspominamy zeszły tydzień, ano dlatego, że po kilku dniach się najlepiej pisze. I chyba też czyta, bo nie trzeba zaglądać za okno

Tegoroczna jesień do udanych nie należy, kiepska pogoda i jest ogólnie zimno. Jednak zawsze trafią się dni dosyć słoneczne.

W piątek taki dzień się właśnie trafił. Będąc w środę na uczelni żałowałem, że nie miałem aparatu przy sobie. Oglądając krajobraz Młocin z okna IV piętra budynku WNHiS pomyślałem, że jesień to właśnie wspaniała pora roku. Tylko nie może być więcej dni deszczowych, niż słonecznych.

Swoją wizytę w Warszawie rozpocząłem na dworcu zachodnim. Autobusem 197 wyruszyłem na uczelnię. Od strony północnej zachodni przedstawia się bardzo interesująco. Zaniedbane tereny kolejowe i takie tam. Mało osób się tam wybiera, a szkoda. Trasa 197 biegnie na północ, obok Powązek skręca w kierunku trasy szybkiego ruchu S-8, a na koniec od tej strony wjeżdża na Bielany. Potem już w stronę Metra Młociny. Niestety często nie kursuje, a by stała się bardzo ciekawą alternatywą metra, jak dla mnie.

Ale wróćmy jeszcze do okolic zachodniego. Przydałaby się jakaś rewitalizacja, szkoda tracić przecież takie tereny. W niedalekiej przyszłości może zrobię wycieczkę wzdłuż linii obwodowej, ale zależy to od mojego wolnego czasu

Jestem już na swojej uczelni. Dwa dni wcześniej żałowałem bardzo, że nie miałem przy sobie aparatu. Widok z 4 piętra na złote korony drzew był po prostu oszałamiający. Brązowe fasady budynków się z nimi doskonale komponowały. Można było oglądać jednocześnie Młociny w kierunku Huty (wraz z kościołem -pierwsze zdjęcie), jak i Las Młociński zaczynający się za budynkiem Audytorium Maximum.

Swoją drogą są to ostatnie tak słoneczne dni tej jesieni. O dziwo nie ma już słonecznego października, jak jeszcze kilka lat temu mam jednak nadzieję na wspaniałą zimę!

PKP Warszawa Centralna

Greger Mikaelsen — Sat, 07 Nov 2009 08:55:48 +0000

Znalazłem w necie ciekawy film. 1ssof umieścił film przedstawiający budowę Centralnego i zmontował to z obecnymi widokami tego miejsca.

I może ten film wyręczy mnie od robienia sesji fotograficznej na tej warszawskiej stacji. Nie lubię tego miejsca i szkoda, że pojawiam się aż tak często. Brudno, śmierdzi, wilgotno i pełno wszelakich mordowni w powstawianymi automatami.

Wróćmy jednak do historii, oto dwa kolejne filmy. Bardzo ciekawie opowiadają o historii warszawskich kolei:

Pociąg pokonywał wtedy odległość z Warszawy do Grodziska w 24 minuty. Gwoli wiary w dobrodziejstwa cywilizacji nie zaglądajmy lepiej w dzisiejszy rozkład jazdy

24 akcja -Mimozami jesień sią zaczyna, złotawa, krucha i miła…

Greger Mikaelsen — Wed, 21 Oct 2009 22:38:15 +0000

Jesień powinna być złota, powinna. Lecz niestety obecna taka nie jest Chciałem ją uwiecznić na kilku zdjęciach, wybrałem się na bardzo ciekawą stację PKP Włochy i fotografowałem padający deszcz oraz samą stację.

Stacja PKP Warszawa Włochy to kolejny przykład starannej architektury użytkowej, przy okazji strasznie dziś zaniedbany. Stacja jest obskurna, pomazana, pachnie brzydko i takie tam. W dodatku dużo się na niej dzieje.

Stacja wygląda prosto: dwa odcinki torów kolejowych: dalekobieżny i podmiejski. Podmiejski to jest jeden tor w kierunku zachodnim (rozchodzący się za stacją) i dwa w kierunku centrum. Jeden z dwóch to jest odnoga trasy na Poznań, druga na Łódź. Te też się łączą za stacją.

Tak więc, mamy dwa perony: jeden obustronny, drugi jednostronny. Kiedy się czeka na pociąg w kierunku centrum trzeba przebiegać nieraz między nimi, bo nie wiemy na który dokładnie peron wjedzie kolejka.

Pod peronami przebiega tunel, bardzo ładnie pomalowany przez tubylców.

Ostatnio tak się właśnie składa, że niemal codziennie wracam późnym wieczorem do domu z Warszawy. Muszę zatem często kisić się na kolei. Szkoda, że ona jest jaka jest. No cóż, jestem estetą i wymagam!

Aktualizacja 22 października:

Dziś wybrałem się po raz drugi na tę stację i pstryknąłem to, czego mi się nie udało pstryknąć wczoraj. Jednym słowem interesujące malunki i wyposażenie wnętrz. Zapraszam do oglądania!

PKP: Warszawa Powiśle

Greger Mikaelsen — Mon, 09 Mar 2009 00:03:00 +0000

Przypadkiem znalazłem się na stacji PKP Warszawa Powiśle. Nie miałem zbyt dużo czasu na robienie zdjęć, bo kilka minut tylko czekałem na swój pociąg. Jednak co sfotografowałem, to sfotografowałem. Stacja może nie jest zbyt oryginalna, powstała prawie pół wieku temu. Dziś straszy zaniedbaniem, co ciekawe była niedawno odnawiana.

Jest natomiast bardzo użyteczna, zwłaszcza w godzinach szczytu. Kiedy się chce jechać do Błonia, a na Śródmieściu tłok, jedzie się na Powiśle i wsiada spokojnie

[Gallery not found]

PKP Warszawa Zachodnia

Greger Mikaelsen — Sat, 07 Mar 2009 20:25:00 +0000

Korzystając z faktu, że wracając do domu znalazłem się na tym zacnym dworcu i miałem przy sobie na dodatek aparat, przystąpiłem do dokumentowania jednego z bardziej obskurniejszych dworców kolejowych w Stolicy.

Aparat ustawiony był na tryb dłuższego niż zwykle czasu otwierania migawki, tryb monochromatyczny i bez użycia lampy błyskowej. Wadą tego rozwiązania jest mniejsza ostrość niektórych zdjęć, nie miałem gdzie postawić aparatu.

Ta stacja jest jedną z najbrzydszych w Warszawie. Tunel pod peronami obfituje w takie atrakcje jak: zacieki na ścianach, graffiti, czy wreszcie targowisko z tzw. badziewiem. Wszędzie nieprzyjemni pachnie, dużo jest bezdomnych. Dodatkowo wszystko psuje pobliski dworzec PKS. Przejście do niego obfituje w bary piwne czy salony gier, zwane pospolicie mordowniami, czy też sklepiki z drobnymi artykułami. Na samych peronach wieżyczki pełnią role toalet, śmierdzi strasznie.

Stacja Warszawa Zachodnia powstała w ramach przebudowy Warszawskiego Węzła Kolejowego prowadzonej od 1919. Układ torowy stacji osobowej i towarowej, która miała od zachodu ograniczać warszawską linię średnicową został oddany do użytku w 1936. Do wybuchu wojny nie udało się jednak wybudować stałego budynku dworcowego (tymczasowy mieścił się przy ul. Skalmierzyckiej).W czasie II wojny światowej, według niektórych źródeł, w obrębie dworca Niemcy ulokowali część Warszawskiego Obozu Koncentracyjnego. Podczas powstania warszawskiego i po jego zakończeniu z Dworca Zachodniego odchodziła większość transportów, którymi Niemcy przewozili warszawiaków do obozów przejściowych w Pruszkowie i Ursusie.

W okresie powojennym, pomimo swojej wielkości i znaczenia, Dworzec Zachodni pozostawał na uboczu przemian. Dopiero w latach 70. wybudowano przejście podziemne pod peronami i tymczasowy budynek dworcowy po ich północnej stronie. W 1975 uruchomiono zintegrowany z dworcem przystanek Warszawskiej Kolei Dojazdowej Warszawa Zachodnia WKD.

W 1980 po stronie południowej oddano do użytku Centralny Dworzec Autobusowy, który zintegrowano z Warszawą Zachodnią systemem przejść podziemnych, łączących przy okazji Wolę z Ochotą. Wreszcie w latach 80. na linii do Nasielska, w odległości ok. 200 metrów od dworca, powstał przystanek kolejowy Warszawa Wola, który w praktyce jest jak gdyby dodatkowym peronem Dworca Zachodniego.