Tajemnice Warszawy » Stare Miasto

Akcja XLVII – „miasto w świetle latarń” – różne zdjęcia nocnej Warszawy

Grzesiek — Tue, 20 Sep 2011 18:39:02 +0000

Mamy kolejną miesięcznicę, czas zatem na kolejny wpis w ramach Grupy Trzymającej Warszawskie Blogi (archiwalne wpisy: kliknij). W tym miesiącu bawimy się w zdjęcia nocne, zatem będzie mała prezentacja. Czas się naszykować na fotografowanie, bo idą dłuższe zimy!

Wybrałem kilka ciekawostek, oczywiście w kolejności chronologicznej…

Mgła i światła…

Poniżej kilka zdjątek z początku 2007 roku, jeszcze wtedy nie umiałem posługiwać się aparatem, ale jakoś wychodziło

Odbicia świateł

Tutaj możemy pozwolić sobie na odrobinę ekstrawagancji. Mamy wiele miejsc w Warszawie, mamy światła – zobaczmy więc jak światło zachowuje się nocą.

Remont Krakowskiego Przedmieścia, marzec 2008

Tego wydarzenia nie trzeba chyba przedstawiać. Bardzo stara i długa warszawska ulica stała się na nowo miejscem spacerów i odpoczynku. Nie przemykamy ciasnymi chodnikami między spalinami i zaparkowanymi samochodami

Zdjęcia z kwietnia 2010

Aparat pożyczyłem od kolegi. Jest fajny, ale daje kiepskie kolorki za dnia. W nocy natomiast jest genialny! Wszystkie zdjęcia robiłem z długim naświetlaniem trzymając urządzonko w ręku. Niestety po przegraniu do komputera wyszło jakiej naprawdę zdjęcia są jakości, ale tragedii nie ma

No chyba trudno się nie zgodzić z twierdzeniem, że nocą Warszawa pokazuje swoje magiczne oblicze!

Katastrofa Smoleńska, cz. 4 – Pogrzeb Prezydenta Kaczorowskiego

Grzesiek — Sat, 25 Sep 2010 16:18:26 +0000

To już czwarta część reportażu dotyczącego katastrofy pod Smoleńskiem. Tym razem prezentuję zdjęcia z pogrzebu ostatniego prezydenta II Rzeczypospolitej Ryszarda Kaczorowskiego.

Ceremonia miała miejsce 19 kwietnia br. w Archikatedrze św. Jana. Całość była transmitowana przez telebim ustawiony na Placu Zamkowym. Następnie przez ów plac przejechał kondukt żałobny z ciałem Pana Prezydenta.

Ryszard Kaczorowski był ważną postacią dla Polski, ostatni prezydent II Rzeczypospolitej, który przekazał insygnia urzędu Lechowi Wałęsie, cementując w ten sposób związek i tradycję przedwojennego państwa z obecnym. Po ustąpieniu z urzędu do końca życia patronował wydarzeniom patriotycznym, był pogodny i potrafił przekazać młodym ludziom ideały swojego pokolenia.

Prezydent Ryszard Kaczorowski przemawiający w trakcie ceremonii przyznania tytułu Doktora Honoris Causa UKSW /www.forumakad.pl/archiwum/2008/04/04_kronika.html

Został odznaczony m.in. przez Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego doktoratem honoris causa (byłem zaproszony na to wydarzenie, jako delegat społeczności studenckiej) na początku 2008 roku. Ceremonia odbyła się na Zamku z udziałem najważniejszych dla państwa polityków.

Zginął 10 kwietnia br. w trakcie podróży na państwowe obchody 70-lecia Zbrodni Katyńskiej.

Przygoda na Mariensztacie

Grzesiek — Thu, 17 Dec 2009 20:39:22 +0000

Przedstawiam film z lat 50-tych XX wieku pt. Przygoda na Mariensztacie. Bohaterami filmu są budowniczy pracujący przy odbudowie Warszawy. Film ukazuje nam historię odbudowy Warszawy widzianą oczami pracujących przy niej robotników. Jest to zarówno doskonała propaganda, jak i zarazem film historyczny

Przy okazji chcę powiadomić Was, że miałem niedawno awarię bazy danych na blogu. Aktualnie staram się naprawić szkody. Strony mogą nie formatować się dobrze, ale działa wszystko.

25 akcja – Przez kałuże małe i duże

Grzesiek — Fri, 20 Nov 2009 23:28:44 +0000

Zdjęcia stare, bo sprzed roku Ale pomysł był. Któregoś razu wybrałem się na spacer podczas deszczu, był to akurat 2008 rok. Mój aparat świetnie znosi takie warunki atmosferyczne (tzn. nie wiem jak teraz, ostatnio się spsuł i za dnia widać defekty matrycy, a kiedy biorę na imprezę -fotki kapitalne).
Kilka miesięcy później zrobiłem trzy inne fotki. Tym razem starałem się uchwycić odbicie dekoracji świątecznej.

Wybrałem się na Stare Miasto. Woda spływająca po kamieniach, płytach chodnikowych itp. dała ciekawy efekt. Fotografia nocna właśnie na tym polega, żeby fotografować bardziej światło niż resztę. Zapraszam do obejrzenia galerii.

Wykłady o Warszawie – XIII Festiwal Nauki

Grzesiek — Tue, 22 Sep 2009 12:46:18 +0000

Niedawno wpadła w me sidła publikacja informacyjna o najnowszym Festiwalu Nauki. Ciekawa inicjatywa
Będzie też dużo o Warszawie.

Wykłady

Śladami Getta Warszawskiego
M. Wółkowska. 20, 26 i 27 IX. godz. 13. Żydowski Instytut Historyczny, ul. Tłomackie 3/5
Getto na współczesnej mapie Stolicy. Co warto zobaczyć? Godzinny spacer po terenie dawnego getta

Legendy opowieści i anegdoty, czyli historie warszawskie
R. Morawski, 22 IX godz. 16 i 24 IX godz. 16. Muzeum Historyczne Warszawy, Rynek Starego Miasta 28/42
Przypomnimy ludzi i wydarzenia, które pozostały w opowieściach, a ich związku z wydarzeniami nie domyślamy się

Klasycyzm stanisławowski w architekturze warszawskiej
M. Jabłońska, 22 IX godz. 16.30. Muzeum Historyczne Warszawy
Wykład połączony z prezentacją prezentującą klasycystyczną architekturę Warszawy za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego

Warszawa w planach germanizacyjnych hitlerowskiego okupanta
J. Hensel, 23 IX, godz. 15.30. Żydowski Instytut Historyczny, ul. Tłomackie 3/5
Co miało zostać ze starej Warszawy w niemieckim mieście Warschau?

Cywilna obrona Warszawy we wrześniu 1939
R. Morawski, Z. Burakowska. 23 IX godz. 16 i 25 IX godz. 16. Muzeum Historyczne Warszawy, Rynek Starego Miasta 28/42
Opowiemy o działalności LOPP, OPL, Straży Obywatelskiej i Robotniczych Batalionów Obrony Warszawy

Zaginione ulice Starego i Nowego Miasta Warszawy
M. Więcek. 23 IX godz. 16.30. Muzeum Historyczne Warszawy, Rynek Starego Miasta 28/42
Stare i Nowe Miasto zmieniało się w ciągu wieków. Niektóre ulice znikały. Celem zajęć jest prezentacja takich miejsc w obecnym układzie ulic. Zajęcia planowane są w formie wycieczki, w razie złej pogody -prezentacji zdjęć

Polskie fortyfikacje we wrześniu 1939 i ich funkcjonowanie
J. Miniewicz. 23 IX godz. 16, 24 IX godz. 16. Muzeum Historyczne Warszawy, Rynek Starego Miasta 28/42
Czy fortyfikacje zwiększyły polskie możliwości obronne?

Warszawa -podwójne miasto…
M. Ostrowski, 25 IX godz. 17, Wydział Biologii UW, ul. Miecznikowska 1, sala 102.
Dlaczego Warszawa jest podwójnym miaste? z czego to wynika?

Dzieje jednej ulicy. Arkady Kubickiego i ich historia
D. Szczocka, S. Szczocki. 26 IX godz. 10 i 11. 10-13 lat (zgłoszenia pod numerem: 22 35 55 170). Zamek Królewski w Warszawie
Podczas wycieczki dzieci poznają niezwykłą historię Arkad Kubickiego. Integralną częścią warsztatu będą zajęcia plastyczne

Patrząc w sufit, czyli o zamkowych plafonach Marcello Bacciarellego
M. Zawadko-Laskowska. 26 IX godz. 11. wiek od 16 lat (zgłoszenia pod numerem: 22 35 55 170). Zamek Królewski w Warszawie
Zapoznamy się z historią trzech plafonów stworzonych na Zamku Królewskim przez Bacciarellego

Cmentarze mówią o życiu
J. Jagielski, 27 IX godz. 12.30. Brama Główna Żydowskiego Cmentarza przy Okopowej 49/51
Groby i ludzie

Spacery

spotkanie: ul. Mickiewicza 25 (od strony Placu Inwalidów)
Stary Żoliboż, nowoczesny Żoliboż
P. Kubiak, Koło Popularyzatorów Architektury Stolicy „PASaż, 26 IX, godz. 12
Spacer po Starym Żolibożu przez kolonię wspólnot mieszkaniowych. Omówienie najciekawszych przykładów architektury międzywojennej

spotkanie: przy fontannie na Rynku Mariensztackim
Mariensztat zabytkowy, Marienstat nowoczesny
A. Stępień, Koło Popularyzatorów Architektury Stolicy „PASaż, 26 IX, godz. 14
Mariensztat to przestrzeń wielu nieznanych kontrastów związanych z odbudową Warszawy. Zastanowimy się nad wzorami stanowiącymi o jego architektonicznym obliczu oraz kontrowersjami, które dotyczyły kształtowania się całej Trasy W-Z

spotkanie: Plac na Rozdrożu (pod pomnikiem Romana Dmowskiego
Wokół Placu na Rozdrożu
P. Kubiak, Koło Popularyzatorów Architektury Stolicy „PASaż, 27 IX, godz. 12
Spacer pomiędzy Placem na Rozdrożu, Zbawiciela, a Unii Lubelskiej. Prezentacja architektury końca XIX wieku

Piwnice Starego Miasta

Grzesiek — Tue, 04 Aug 2009 20:44:20 +0000

TVN Warszawa podało informację o uruchomieniu strony internetowej na której będzie można zapoznać się ze stanem remontów staromiejskich piwnic. Można na niej znaleźć informacje dotyczące postępu w realizacji prac, lokalizacji, partnerów oraz jednostek miejskich uczestniczących w projekcie -czytamy na stronie internetowej.
Strona piwnice.um.warszawa.pl będzie informować o renowacji piwnic w obiektach przy ulicach: Jezuicka 4, Boleść 2, Rynek Starego Miasta 2, Rynek Starego Miasta, 28-42 i Brzozowa 11/13. Serwis da szansę porównać stan piwnic sprzed remontu i po nim.

Wszystkie piwnice zostaną zaadoptowane na cele kulturalne. Przy Brzozowej zaplanowano Centrum Interpretacji Zabytku. Znajdzie się stała Wystawa Historii Odbudowy Starego Miasta oraz punkt informacyjny, gdzie będzie można zasięgnąć informacji na temat wydarzeń kulturalnych. Ponadto będzie tam prowadzona sprzedaż biletów na imprezy i wydarzenia kulturalne odbywające się w adaptowanych piwnicach.

Remont to część większego projektu, jakim jest utworzenie Szlaku Kulturalnych Piwnic Starego Miasta, która ma przybliżyć zwiedzającym historię powstawania, zniszczenia i odbudowy starówki, umożliwić im poznanie oryginalnych fragmentów historycznych budowli. Ścieżka turystyczna ma podnieść atrakcyjność oferty kulturalnej Starego Miasta i pokazać je jako miejsce tętniące życiem kulturalnym, interesujące nie tylko dla turystów.

Realizację projektu zaplanowano na lata 2008-2011 będzie kosztowała prawie 9 mln euro. Koszty podzieliły między siebie miasto stołeczne Warszawa i Norweski Mechanizmu Finansowy.

TVN Warszawa

Letni spacer

Grzesiek — Tue, 04 Aug 2009 00:23:48 +0000

Nastało lato. Warszawa jest zupełnie inna o tej porze roku, część osób wyjechała, na ulicach jakoś puściej. Mniej także tego zabiegania.

Spacery po mieście są atrakcyjniejsze, już nie trzeba jeździć tu w sprawach uczelnianych czy innych takich. Jak się pojedzie to w jednym celu, by pozwiedzać.

1 sierpnia minęła 65 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego. Nie obyło się bez uroczystości, nastrój powstańczy widać w całym mieście. Lato to także okres szczególnej aury. Już od jakiegoś czasu mam takie lekkie zboczenie, w niedzielny wieczór chodzę na nabożeństwo do jednego z piękniejszych warszawskich kościołów.

Kościół ewangelicko-augsburski pod wezwaniem Św. Trójcy został zbudowany pod koniec XVIII wieku, po II Wojnie Światowej zrekonstruowano go bardzo dokładnie. W środku panuje kameralna atmosfera, a na dodatek przez liczne witraże widać zbliżającą się noc. Dlatego właśnie lubię tam przychodzić wieczorem.

Po nabożeństwie udałem się na starówkę. Mieszkańcy chyba sobie upodobali przechadzki w tamto miejsce. Ludzi było wszędzie pełno

XVII akcja – schody, schodki… tam jest historia

Grzesiek — Sat, 21 Mar 2009 11:17:00 +0000

Dlaczego piszę dziś? Ano, wczoraj byłem we Włocławku, wieczorem dopiero latałem z aparatem po Starym Mieście

Jedne z wielu schodków prowadzących ze skarpy
Pozwoliłem sobie na troszkę dowolności
Schodki z barbakanu, takie metalowe, pokręcone. Na dodatek widać mój but

Jezuicki kościół Matko Bożej Łaskawej

Ten neon powstał, bo w rękach trzymałem aparat, robiło się zdjęcie z dłuższym czasem naświetlania

A teraz zagadka. Co to za miejsce? Odpowiedzi proszę pisać w komentarzach, jak ktoś zgadnie, potwierdzę

Miedziany dach Archikatedry św. Jana

Grzesiek — Mon, 26 Jan 2009 17:30:00 +0000

Czy zastanawialiście się, dlaczego odbudowane kościoły po II wojnie światowej posiadają miedziane dachy? Mimo, że przed 1939 rokiem tylko jeden zabytkowy budynek (Pałac pod Blachą) był takim dachem pokryty.

Dzięki Janowi Zachwatowiczowi możemy dziś chodzić na spacery po Starym Mieście. W 1945 przedstawił koncepcję odbudowy zabytkowych dzielnic, wykraczających sporo poza późniejszą odbudowę.

Odbudowując katedrę nadał jej dość swobodną formę gotyku nadwiślańskiego (przedłużono wnętrze o zachodnie przęsło w miejsce rozebranego przyziemia wieży), dachy miały być kryte dachówką. Był to w czasach PRL materiał deficytowy, mało kto go produkował, jeżeli już to był kiepskiej jakości, nierzadko trzeba było zrywać ją z dachów istniejących już budynków, by zainstalować w innym miejscu. W 1970 prymas Stefan Wyszyński podejmuje decyzję o pokryciu dachu blachami miedzianymi, ówczesny konserwator zabytków, Lech Krzyżanowski aprobuje tę decyzję.

„Bryła katedry z jej ogromnym dachem stanowi dominantę całego Starego Miasta. Wszystkie źródła stwierdzają, że pierwotnie katedra miała pokrycie dachówkowe. Dachówką kryty był również odbudowywany obecnie Zamek Królewski. (…) Piszę ten list zrospaczony”

apelował Zachwatowicz w liście do prymasa

„Uznając motywy pana profesora podyktowane postulatami stylu i charakteru Starego Miasta, w które wpisana jest odbudowa katedry, wsparte nadto wielką miłością wobec odtworzonego zabytku pragnę jednak zająć stanowisko odmienne, podyktowane względami praktycznymi: dach pokryty dachówką, nawet najlepszego gatunku, o co tak trudno, wymaga ciągłych remontów, bardzo kosztownych na tak stromym zabytku. Trudno jest zabezpieczyć przechodniów przed spadającymi dachówkami. Jestem zdania, że mocna zielona plama katedry korzystnie zagra na tle czerwonych dachów Starego Miasta i Zamku. Sądzę, że pan profesor doceni moje stanowisko pozytywnie, bo swej troski o zabytki dowiodłem przy regotycyzacji katedry gnieźnieńskiej i odbudowie katedry warszawskiej”

odpowiedź Prymasa Wyszyńskiego

Niestety dalsza walka skazana była na przegraną. Miedziane dachy pokryły już coraz większą ilość kościołów, z czasem patynując zmieniły kolorystykę budynków.

Bibliografia:
R. Kunkel, Architektura gotycka na Mazowszu, Warszawa 2006.
J. S. Majewski, 20. rocznica śmierci Jana Zachwatowicza, bój profesora o zachowanie dachów katedry, http://miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34860,1624295.html
Zdjęcia własne

Zamek Królewski w latach 1939-45

Grzesiek — Fri, 21 Nov 2008 18:26:00 +0000

Kiedy 12 września 1939 roku Warszawa została zamknięta pierścieniem znacznie wzrosła intensywność działania artylerii i lotnictwa. Pomimo znacznych zniszczeń miasta do 17 września Zamek i cała okolica Starego Miasta nie zostały uszkodzone.

Tego dnia rozpoczęło się intensywne bombardowanie pociskami zapalającymi. Spalił się dach nad Katedrą, kilka budynków przy ulicy Piwnej oraz dom przy Jezuickiej 6. Ostrzeliwanie prowadzono także z rejonu Grochowa. W jednej z gazet zamieszczono fotografię Hitlera obserwującego zniszczenia przez lornetkę z jednej z wierz kościoła na Gocławku. Celem ostrzału był Zamek Królewski, Hitler osobiście wydał rozkaz zniszczenia polskiej państwowości.

Na Zamku zapaliły się dachy, najpierw skrzydło wschodnie, następnie pozostałe. A także hełmy wierz Zygmuntowskiej i Władysławowskiej. Niezwłocznie rozpoczęto akcję ratunkową. Z powodu słabego ciśnienia w hydrantach wodę noszono na poddasze kubłami. W czasie tej akcji zginęło wielu ludzi, m.in. kustosz Zamku Kazimierz Brokl.

W ratowaniu uczestniczyli z rozkazu prezydenta Starzyńskiego pracownicy Wydziału Technicznego: Antonii Olszewski, Wilhelm Henneberg, Stanisław Lasota i inni. Dyrektor Muzeum Narodowego Stanisław Lorentz zorganizował grupę specjalistów, która ewakuowała z Zamku cenniejsze obrazy, rzeźby i inne dzieła sztuki.

Pożar strawił dachy i hełmy, jednak dzięki akcji ratowniczej nie przedostał się nawet na najwyższe, drugie piętro. Wyjątkiem była Sala Balowa, na którą spadł dach i strop. Nie było nad nią żelbetowych, wykonanych w okresie międzywojennym wzmocnień. Poza tym stan innych pomieszczeń był zadowalający.

Wkroczenie wojsk niemieckich

Wraz z nim rozpoczął się drugi etap niszczenia Zamku. Władze wydały zakaz remontów i rozpoczęły wywożenie wszelkich ruchomości. 10 października Hans Frank dał przyzwolenie na rabunek i dewastacje. Już wówczas zapadła decyzja o całkowitym zniszczeniu budynku. 4 listopada Frank zapisał w swoim dzienniku „ Führer aprobował pracę gubernatora generalnego w Polsce, a szczególnie zniszczenie zamku królewskiego w Warszawie i decyzję o nieodbudowania tego miasta”.Systematyczne prace podjęto już w listopadzie. W nowej, przebudowanej i niemieckiej Warszawie teren ten przeznaczono na zieleń. Wojskowa jednostka saperska rozpoczęła wiercenie otworów na ładunki wybuchowe. Jednocześnie wymontowywane elementy wyposażenia zwożono do różnych przechowalni w całym mieście, proceder ten zakończył się w styczniu 1940. Na początku lutego Zamek był gotowy do wysadzenia.Podczas demontażu sporządzono obszerną dokumentację zbiorów. Zdjęcia z demontażu przekazano za granicę, potem ukazały się w prasie zachodnioeuropejskiej i amerykańskiej. Była to jedna z przyczyn, dla której zaniechano wysadzania Zamku. Inna hipoteza mówi, że siła eksplozji materiałów wybuchowych uszkodziłaby Most Kierbedzia i przylegający bezpośrednio do Zamku Wiadukt Pancera. Na początku lutego usunięto kable i ładunki. Zamek w takim stanie przetrwał do końca okupacji.

Powstanie Warszawskie i ostateczna zagłada

Zamek stał się niemiecką bazą wypadową do ataków na Stare Miasto. Wówczas zburzono północno-zachodnie skrzydło Zamku. W pierwszych dniach grudnia 1944 założono ponownie ładunki, które następnie odpalono…

Niektóre tylko fragmenty ocalały, utrzymał się w pełnej wysokości narożnik elewacji saskiej od strony Wisły z przylegającymi otworami okiennymi. Górne okno, pokoju, w którym mieszkał Stefan Żeromski. Pozostał do wysokości pierwszego piętra narożnik południowo-zachodni. Przetrwały zamkowe mury poniżej poziomu parteru –podziemia gotyckie oraz dolna część Wieży Grodzkiej. Ocalała w złym stanie długa sala Biblioteki Królewskiej nad bocznym skrzydłem pałacu Pod Blachą. Przechowały się fragmenty wyposażenia przewiezionego do Muzeum Narodowego.

Bibliografia:

Drozdowski M, Zachorski A. Historia Warszawy, Warszawa 1972
Gieysztor Aleksander, Zamek Królewski w Warszawie, Warszawa 1973.
Walkowski Zygmunt, Kiedy zburzono Zamek Królewski w Warszawie