Tajemnice Warszawy » PRL

Polska Kronika Filmowa ’1946 – Świątecznie

Grzesiek — Sat, 24 Dec 2011 10:06:44 +0000

Wesołych Świąt!!!

Czarny serial – Rotunda

Grzesiek — Tue, 06 Sep 2011 22:10:03 +0000

Pisałem już kiedyś na ten temat, teraz wstawiam filmik znaleziony (user Grzechu9212).

15 lutego 1979 roku około godziny 12.40 podczas „zimy stulecia” w ścisłym centrum Warszawy nastąpił wybuch, który doszczętnie zniszczył jeden z budynków. Bilans tej katastrofy był przerażający, 49 ofiar śmiertelnych (część zmarła w szpitalu), 135 rannych. Żelbetowa konstrukcja budynku zapadła się do środka. W jego wnętrzu powstał olbrzymi lej. Ocalał za to znajdujący się w podziemiach skarbiec – i cudem – dwie znajdujące się przy nim pracownice banku. Podejrzewano władze o zaniżanie faktycznej liczby ofiar (według relacji do prosektoriów zawieziono 60 ciał – Andrzej Winiarski, dyżurny na stanowisku kierowania stołecznej komendy straży pożarnej; według przekazów władze zaniżały liczbę ofiar, żeby nie przyjeżdżała międzynarodowa komisja, innym powodem była wszechobecna gierkowska propaganda sukcesu), w chwili wybuchu wewnątrz znajdowało się 170 pracowników i około 300 klientów. Odgłos słyszało setki tysięcy warszawiaków, siła wybuchu była tak duża, że uniosła budynek w powietrze.

Defilada ’1966 i rocznica Manifestu PKWN

Grzesiek — Fri, 22 Jul 2011 07:50:42 +0000

Dziś jest rocznica największego święta takiego pewnego państwa, które było tak doskonałe, że upadło po niecałych 45 latach od powstania – razem z bliźniaczymi demoludami. 22 lipca 1944 ogłoszono Manifest PKWN – napisaną ręką Stalina odezwę do ludności Polskiej. Oczywiście PKWN „miał” ogromne poparcie w społeczeństwie – widać to było szczególnie podczas Powstania Warszawskiego…

Na YouTube znalazłem kronikę (user zvitek):

Discovery Historia – Katastrofa Kościuszki w Lesie Kabackim

Grzesiek — Wed, 03 Feb 2010 21:07:06 +0000

Udało mi się dotrzeć do kolejnego dokumentu przedstawiającego historię katastrofy lotniczej w Lesie Kabackim. Dokument prezentuje także budowę samolotu Ił-62, bardziej się skupiono na sprawach technicznych.

Odpowiada także na wiele pytań, które nie zostały zadane w poprzednim filmie.

Na YouTube dokument umieścił Sanowiak

Inwestycje w Warszawie – lata 70-te

Grzesiek — Tue, 22 Dec 2009 20:18:12 +0000

Kronika opowiada m.in. o budowie przejścia podziemnego pod dzisiejszym Rondem Dmowskiego oraz o inwestycjach na „dzikim zachodzie”.

Spis treści:

kontrola ruchu drogowego
budowa przejścia podziemnego
zachodnie centrum miasta „kolejno wyburzane są ostatnie rudery, ale żałować nie ma czego”
strona wschodnia
praska strona (projekty przebudowy)
historia Kuriera Warszawskiego (m.in. pokaz starych zdjęć, odbudowa Starego Miasta)

Przygoda na Mariensztacie

Grzesiek — Thu, 17 Dec 2009 20:39:22 +0000

Przedstawiam film z lat 50-tych XX wieku pt. Przygoda na Mariensztacie. Bohaterami filmu są budowniczy pracujący przy odbudowie Warszawy. Film ukazuje nam historię odbudowy Warszawy widzianą oczami pracujących przy niej robotników. Jest to zarówno doskonała propaganda, jak i zarazem film historyczny

Przy okazji chcę powiadomić Was, że miałem niedawno awarię bazy danych na blogu. Aktualnie staram się naprawić szkody. Strony mogą nie formatować się dobrze, ale działa wszystko.

A to ciekawe :)

Grzesiek — Sat, 07 Nov 2009 13:07:12 +0000

Polska Kronika Filmowa relacjonowała w 1969 lądowanie na Księżycu, co ciekawe było też przypomnienie Powstania Warszawskiego

Lech Wałęsa, a badania nad historią

Grzesiek — Sun, 05 Apr 2009 08:15:00 +0000

Ostatnio przez polskie media przetoczyła się burza w związku z publikacją młodego historyka, Pawła Zyzaka. Znów jest atak na IPN.

Media mają temat do rozważań. Rok temu było to samo w kontekście publikacji (wydanej przez IPN ze wstępem Janusza Kurtyki) Cenckiewicza i Gontarczyka. Wtedy mówiono o złej pracy IPNu i tak dalej. Instytut Pamięci Narodowej powstał w jednym celu -żeby prowadzić badania nad represjami przeciwko Polakom i karać winnych. Wlicza się w to: Trzecia Rzesza, okupacja sowiecka oraz „niepodległe” państwo polskie -PRL, będące rządzonym przez marionetkowy rząd ustanowiony w Moskwie i przywieziony na czołgach sowieckich, tych samych, które 17 września 1939 wbijając nóż w plecy doprowadziły ostatecznie do zniewolenia Narodu na pół wieku.Nie rozumiem tym samym dlaczego nie można prowadzić niby badań nad organami bezpieczeństwa PRL, opisywać działalność ubecji etc.

Lech Wałęsa, legenda Solidarności, laureat Pokojowej Nagrody Nobla, pierwszy po II Wojnie Światowej legalnie wybrany Prezydent, do tego bezpośredni następca urzędu II Rzeczypospolitej (o sowieckich aparatczykach Bierucie i Jaruzelskim alias Wolski tego powiedzieć nie można) wpisał się pozytywnie w dzieje najnowsze Polski. Jednak nie możemy patrzeć na historię tylko przez pryzmat korzyści, cieniem pozostaje współpraca z SB (odpowiednie dokumenty są zamieszczone w książce SB a Lech Wałęsa, przyczynek do biografii) oraz jego polityka za urzędu prezydenta wymierzona przeciwko lustracji i rozliczeniu PRLem, również opisana w tej książce.

O książce Pawła Zyzaka nie będę się wypowiadał, nie czytałem jej. Nie chcę powielać dennego felietonu wszechwiedzącej Gazety Wyborczej i naszych rodzimych polityków:

- Nie potrafię wymierzyć proporcji pomiędzy jedną a drugą intencją. Z całą pewnością jednak nie chodzi tu o poziom merytoryczny czy o metodologię pracy, a jest to sprawa, w kwestii której wypowiadają się urzędnicy państwowi, co uważam za jeden z największych skandali w historii Polski po 1989 roku. Jest to rzecz niebywała, kiedy premier, minister edukacji, marszałkowie Sejmu wypowiadają się na temat metodologii konkretnej dyscypliny naukowej, nie powołując się przy tym na ekspertyzy wykonane na ich zamówienie. Gdyby powstała taka ekspertyza historyków zawodowych, wtedy mógłbym z nią dyskutować lub uznać jej rację. Natomiast kiedy profesor entomologii albo profesor prawa zabiera głos w sprawie metodologii prowadzenia badań historycznych, i to wyłącznie na podstawie artykułów prasowych, to już jest rzecz niemieszcząca się w żadnych standardach demokratycznego państwa prawa.

prof. Andrzej Nowak. Jest szum, bo napisano nie tak jak „trzeba” o Wałęsie, Nasz Dziennik, Sobota-Niedziela, 4-5 kwietnia 2009, Nr 80 (3401).

Od poprzedniej nagonki, na Cenckiewicza i Gontarczyka, obecna różni się tylko jednym. Wtedy też najgłośniej wypowiadali się ci, którzy książki nie mieli nawet w ręku – ale jeszcze wstydzili się to powiedzieć. Obecnie wręcz wypada się na samym początku pochwalić: nie miałem tego „świństwa” w ręku, oczywiście, że tych „odrażających pomówień” nie czytałem – w końcu wszystko, co trzeba wiedzieć, zawarte zostało w wyznaczającym poprawność artykule „Wyborczej” pod godnym „Żołnierza Wolności” tytułem „Magister z IPN szkaluje Wałęsę”. (…) A więc winą IPN ma być to, że udostępnił obywatelowi Zyzakowi dokumenty (do czego skądinąd zobowiązuje go ustawa)? Pan Chlebowski chyba nie doczytał „Wyborczej”. Przecież, tak jak Cenckiewicza i Gontarczyka gnojono za to, że oparli się tylko na dokumentach, tak winą Zyzaka ma być to, że zamiast na dokumentach oparł się na ustnych relacjach. Tak? Jan Tomasz Gross też opiera się na ustnych relacjach, nie poddając źródeł żadnej krytyce, nie konfrontując ich z innymi, cytując, gdy mu to wygodne, całkowicie bezrefleksyjnie. Książka „Sąsiedzi” opiera się w zasadzie na opowieści jednej jedynej osoby, choć na jej wiarygodności waży fakt, iż jest to były ubek, jako tako odpowiedzialny za zbrodnie na Polakach, a więc z natury skłonny naginać prawdę dla samousprawiedliwienia. Czy państwo pamiętają, jak zachwycało się tą książką to samo towarzystwo, które dziś staje w obronie godności Wałęsy? W obronie Wałęsy, samo to jest już wystarczającą obłudą. Bodaj tylko jednego Urbana wśród tych obrońców brakuje – szkoda, bo gdyby i on dziś zagęgał głośno, jakim to wielkim człowiekiem jest Wałęsa i jak bardzo nie wolno podważać jego zasług, to byłby już komplet. I właściwie nie wiem, dlaczego tego nie zrobił, skoro głównymi obrońcami Wałęsy są dziś tacy ludzie, jak Kwaśniewski, Szmajdziński czy Napieralski. Trudno się dziwić, zważywszy na to, kto najwięcej skorzystał na takiej właśnie a nie innej drodze od PRL do III RP, jaką nas Wałęsa poprowadził. A obok nich – całe towarzystwo, które piętnaście lat temu szydziło, że „bendem prezydentem” i „o take Polske”, że cwaniak, który się załapał na zasługi innych, że prostak, który dwóch słów nie umie sklecić, że po chamsku ludziom bluzga (no bo wtedy traktował tak redaktora Turowicza, a nie „swołocz opluwającą wielkiego Polaka” – by posłużyć się niezrównaną frazą Tomasza Lisa), przede wszystkim zaś – że dyktator, człowiek, który nie uszanuje prawa, będzie nadużywał służb specjalnych. Niepojęte – dziś, gdy właśnie takie książki, jak ten przez nikogo nie przeczytany Zyzak, przyznają im rację, gdy opisane zostaje, jak Wałęsa nadużywał władzy, jak posyłał UOP do czyszczenia nawet dokumentacji w swojej szkole podstawowej, Michnik i jego dwór powinni powiedzieć: no proszę, mówiliśmy! A tu nagle – całkiem na abarot! Bo interesiki się zmieniły? Oni, ci sami, którzy ogłaszali inkwizycję i „państwo wyznaniowe”, kiedy kościelne wydawnictwo odmówiło druku pedalskich wierszy amerykańskiego poety, niezłomni obrońcy Nieznalskiej, apologeci Grossa, wrogowie „cenzury”, jaką było użycie w ustawie pojęcia „wartości chrześcijańskie” – teraz nagle kibicują odbieraniu tytułów naukowych, domagają się palenia książek, bodaj jakiejś specjalnej ustawy chroniącej Wałęsę przed ujawnianiem prawdy o jego życiu. I żeby państwo zadekretowało jedynie słuszną wersję historii – „a kto powie, że nie, to go w mordę”.

Rafał Ziemkiewicz, Rzygając, czyli o hipokryzji

Mawia się jeszcze o pracach IPNu skierowanych przeciwko pewnym środowiskom i walce politycznej. Ano jest to prawda. Instytut Pamięci Narodowej prowadzi politykę skierowaną przeciwko partii politycznej Sojusz Lewicy Demokratycznej, jej środowisku i wyborcom. A jaką politykę prowadzi SLD, Wyborcza i inni wrogowie IPNu?

Generał Wojciech Jaruzelski jako frontowy żołnierz przeszedł tragiczny polski szlak – z syberyjskiej zsyłki do polskiego wojska, a z nim aż na brzeg Łaby. Brał czynny udział w wyzwoleniu Warszawy, Polski i pokonaniu hitlerowskich Niemiec. Potem z powodzeniem budował siły zbrojne. W godzinie największej próby potrafił nieszczęście obcej interwencji i wojny domowej od kraju odwrócić, by następnie odegrać decydującą po stronie partyjno-rządowej rolę w doprowadzeniu do porozumienia i Okrągłego Stołu. W konsekwencji – do pokojowego przekazania władzy w ręce opozycji demokratycznej. Nie jest winą Generała, że wówczas nie braciom Kaczyńskim. To były suwerenne decyzje i wybory nowych elit politycznych. Zostawszy pierwszym prezydentem wolnej Polski swą kulturą w stosunku do innych instytucji demokratycznego państwa i pokorą wobec wszystkich skutków własnej działalności dawał przykład służby państwowej najwyższej próby. Generał Jaruzelski dobrze zasłużył się ojczyźnie.

Wojciech Olejniczak i Grzegorz Napieralski, SLD w obronie generała Jaruzelskiego.

A dlaczego SLD i Wyborcza sprzeciwia się lustracji? z tego samego powodu, w tych środowiskach jest olbrzymia grupa byłych pracowników służb bezpieczeństwa, którzy na tym stracą. Np. redaktor Wyborczej Lesław Maleszka, TW Ketman… a może przypomnimy sobie same pochodzenie SLD? wprost z PZPR (partia mające trzy kłamstwa w nazwie -ani polska, ani robotnicza, ani zjednoczona). O ile postępowanie SLD i GW można zrozumieć (własne interesy), to postępowanie Platformy Obywatelskiej jest już dla mnie niezrozumiałe. Wojna z PiSem na wszystkich frontach musi trwać nadal…

Paweł Zyzak, autor książki pt. Lech Wałęsa – idea i historia. Biografia polityczna legendarnego przywódcy "Solidarności" do 1988 roku

Czarny serial „Kościuszko”

Grzesiek — Sun, 15 Feb 2009 19:37:00 +0000

Dziś wypada trzydziesta rocznica wybuchu gazu w Rotundzie. Chciałem wyszukać dodatkowe materiały, miałem na myśli poświęcony tej katastrofie odcinek Czarnego Serialu.

Udało mi się odnaleźć jednak inny, interesujący dokument. 9 maja 1987 w warszawskim Lesie Kabackim rozbił się lecący do Nowego Jorku samolot (lot nr 5055) Polskich Linii Lotniczych LOT Ił-62M „Tadeusz Kościuszko” (nr rej. SP-LBG). Na pokładzie znajdowały się 183 osoby – wszystkie zginęły.

Uwaga DRASTYCZNE ZDJĘCIA!!!

Druga część dokumentu przedstawia nowsze fakty i ustalenia.

Wybuch w Rotundzie

Grzesiek — Thu, 29 Jan 2009 22:15:00 +0000

Najdokładniej i najszybciej o katastrofie informował „Express Wieczorny”. Jego dziennikarze byli na miejscu już kilka minut po wybuchu. Podobno to władze decydowały o tym, które redakcje mogą relacjonować o takich wydarzeniach jak katastrofa w Rotundzie. Informacje w „Expressie” zajmowały prawie całe pierwsze strony. Dziennikarze rozmawiali ze świadkami. Odwiedzali rannych w szpitalu. Nie były to jedynie suche, oficjalne relacje:

W nocy na miejscu zastajemy pracowników Mostostalu, Beton-Stalu, Instalu, Elektromontażu, junaków z OHP. Są samochody z Betonstalu i Transbudu. Non stop kilkanaście wywrotek wywozi gruz i fragmenty konstrukcji. Rozmawiamy z brygadzistą Mostostalu Leonardem Grunerdem. Pracuje już czwartą noc. Ta pierwsza była najcięższa, mróz dochodzący do 20 stopni. Ludzie kostnieli. Ratowały nas gorące posiłki i napoje z Zodiaku – relacjonował „Express

15 lutego 1979 roku około godziny 12.40 podczas „zimy stulecia” w ścisłym centrum Warszawy nastąpił wybuch, który doszczętnie zniszczył jeden z budynków. Bilans tej katastrofy był przerażający, 49 ofiar śmiertelnych (część zmarła w szpitalu), 135 rannych. Żelbetowa konstrukcja budynku zapadła się do środka. W jego wnętrzu powstał olbrzymi lej. Ocalał za to znajdujący się w podziemiach skarbiec – i cudem – dwie znajdujące się przy nim pracownice banku. Podejrzewano władze o zaniżanie faktycznej liczby ofiar (według relacji do prosektoriów zawieziono 60 ciał -Andrzej Winiarski, dyżurny na stanowisku kierowania stołecznej komendy straży pożarnej; według przekazów władze zaniżały liczbę ofiar, żeby nie przyjeżdżała międzynarodowa komisja, innym powodem była wszechobecna gierkowska propaganda sukcesu), w chwili wybuchu wewnątrz znajdowało się 170 pracowników i około 300 klientów. Odgłos słyszało setki tysięcy warszawiaków, siła wybuchu była tak duża, że uniosła budynek w powietrze.

Położenie Rotundy sprawiło, że akcję ratunkową zaczęto niemal natychmiast. Przez sześć dni szukano w rumowisku zasypanych ludzi. Pracowało przy tym blisko 2 tys. osób (dowodził dowodził Edward Gierski z Państwowej Straży Pożarnej). Z ruin wyciągano martwe ciała. Jeszcze 17 lutego dokopano się do czterech zwłok, a 19 lutego – do następnych dwóch. Według oficjalnych danych na miejscu zginęło 45 osób, głównie pracowników i klientów banku. Następne cztery zmarły w szpitalu. Z pomocą ruszyli przechodnie, przyjechały karetki pogotowia ze stacji przy ulicy Hożej, a w hotelu Forum zorganizowano punkt oddawania krwi, a z baru Zodiak (obecnie Pizza Hut i KFC) donoszono gorące posiłki. Około 70 osób zostało rannych, zakrwawieni ludzie biegli środkiem Jerozolimskich i Marszałkowskiej. W miejscu budynku zostały zgliszcza i lej, do którego wpadło wiele osób i skąd dobiegały gasnące głosy. Na wietrze trzepotały pogięte żaluzje. Ktoś z gruzowiska wynosił porozrzucane pieniądze, ale wielu przypadkowych przechodniów rzuciło się na ratunek. Warszawiacy oddali wtedy setki litrów krwi, aż nie było gdzie jej konserwować. Świadkom do dziś pozostały obrazy: kobieta w niebieskiej sukience, którą wyrzuciło z budynku i tak już została, bez jednej ręki. Albo inna kobieta w zaawansowanej ciąży, która spadła z antresoli. Jej zdjęcie znalazło się w serwisie PAP i obiegło świat. To Halina Sztabińska. Żyje, ukochany syn również. Co roku w rocznicę tragedii przychodzi pod Rotundę na milczącą uroczystość. Listy zabitych podały wszystkie warszawskie gazety. Kondolencje złożyli Edward Gierek i Leonid Breżniew.

Obywatele przyzwyczajeni byli do tego, że przy każdej niemal okazji rządzący drugim Królestwem Kongresowym okłamują i przeinaczają wszystko, co się da. Także i wtedy doszukiwano się mniej oficjalnych przyczyn katastrofy. Mówiono, że władza narobiła malwersacji finansowych i wysadziła bank, aby je ukryć, wspominano o tajemniczym telefonie, którym ktoś rzekomo usiłował ostrzec pracowników banku, pojawiły się też plotki, że eksplozja była dziełem podziemnej organizacji antysocjalistycznej.

W ocenie komisji powypadkowej przyczyną wybuchu było pęknięcie zaworu przewodu gazowego przechodzącego pod chodnikiem, wywołanego drganiami z linii średnicowej (budynek nie był podłączony do instalacji gazowej). Szlakiem telekomunikacyjnym gaz przeniknął do podziemia rotundy, niska temperatura spowodowała wykroplenie się substancji zapachowej. Zamarznięta woda i śnieg zablokowały studzienki a dalej już wystarczyła iskra. Do wybuchu wystarczy już 5 procent gazu w powietrzu. Do dziś dużo osób nie chce wierzyć w tą wersję.

O podjęciu decyzji o odbudowie Rotundy PKO gazety donosiły już 17 lutego, wraz z kondolencjami złożonymi rodzinom ofiar przez Edwarda Gierka. Była to sprawa priorytetowa. Codziennie na placu budowy pracowało blisko sto osób. Wprawdzie początkowo ukończenie robót przewidywano dopiero w sierpniu, ale były naciski, aby budynek oddać do użytku już w święto 22 lipca 1979 r. Odbudowę nadzorował współprojektant dawnego gmachu Rotundy – architekt Piotr Zajlich. Wprowadził on sporo zmian, m.in. zasugerowanych przez komisję badającą przyczyny wypadku. Dotyczyły one nowych materiałów konstrukcji, instalacji, a także samego sposobu użytkowania wnętrza. „Stosownie do nowych założeń będą tutaj jedynie kasy PKO, a księgowość i ewidencja przeniesione zostaną do centrali banku. Wprowadzenie terminalu pozwalającego na szybkie sprawdzanie kont, pozwoli zmniejszyć personel” – czytamy w „Stolicy”. Pod koniec października 1979 została ponownie oddany do użytku, wmurowany kamień opowiada nam nadal o ofiarach tej tragedii.

Kilkanaście lat po katastrofie pracownik Rotundy Zofia Suchenek tak ją opowiedziała:

„Na chwilę zgasło światło, po czym nastąpiła eksplozja. W budynku nie było słychać huku, miałam wrażenie, jakbym szybko jechała windą do góry. Trwało to kilka sekund. Gdy opadł pył, wyszłam na zewnątrz”.

na podstawie artykułu z Focus, wydanie specjalne; luty/marzec 2006, s. 8-9;

http://www.wprost.pl/ar/?O=56303

http://miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34862,1914027.html

http://miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34889,1914025.html

http://www.rp.pl/artykul/85895.html?print=tak

Polska Kronika Filmowa o Warszawie (1985)

Grzesiek — Thu, 15 Jan 2009 20:25:00 +0000

Syrena Pabla Picassa

Grzesiek — Sat, 27 Dec 2008 23:09:00 +0000

W pierwszych latach po II Wojnie Światowej herbowa syrena patronuje dźwiganiu miasta ze zniszczeń. Znalazła się obok cyrkla i kielni w znaku „Odbudowy Warszawy”. Miała wyróżniać odbudowane domy, była także znakiem Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy. Ten motyw stał się natchnieniem dla Pabla Picassa, który przebywając w Warszawie we wrześniu 1948 był pod wrażeniem życia tego zniszczonego miasta. Picasso narysował syrenę na ścianie jednego z mieszkań na Kole.
Zamiast miecza, młot -symbol pokojowej pracy. Drugą nakreślił w albumie rodzinnym ówczesnego prezydenta Warszawy, prof. Stanisława Tołwińskiego. Do dziś przetrwał właśnie ten drugi rysunek.

Czterej pancerni, pies i TVP Historia

Grzesiek — Sat, 04 Oct 2008 22:04:00 +0000

I stało się… kultury serial polskiej komuny jest znów nadawany w TVP, tym razem na kanale historycznym. I jak na TVP Historia przystało każdy nadawany program, film etc. jest opatrzony solidnym, krytycznym historycznym komentarzem. Nie inaczej było dziś, dowiedzieliśmy się o tym czego w filmie nie pokazano. Goszczący w studiu historyk przez kilkadziesiąt minut wyjaśniał zawiłości historii.

Pamiętam 3 lata temu awanturę, kiedy Bronisław Wildstein, ówczesny szef TVP zdecydował o usunięciu z ramówki takich seriali propagandowych jak Stawka większa niż życie czy wspominani już Pancerni. Awantura była. Wielbiciele ignorujący już sowiecką propagandę byli zawiedzeni, kombatanci AK się cieszyli. Natomiast w Empiku można było kupić wydania na DVD.

3 lata studiowania historii sprawiły swoje, jeśli doliczę do tego wieloletnie zainteresowanie komuchami (jak mawia prof. Cywiński) wychodzi niezbędne przygotowanie merytoryczne i mogę oglądać ww. seriale bez obawy, że mi mózg przemieli.

Ja to ja, ale nie każdy w tym kraju studiuje historię i nie każdy interesuje się komuną. Niestety te seriale napsuły wiele w świadomości własnej historii. I dlatego bardzo dobrze, że otrzymują solidną krytykę historyczną.
Wtedy już zostaje tylko pełne przygód latanie z karabinem po lesie:)

4 pancerni i pies. TVP Historia, niedziela godz. 15 i 21.30