Korzystając z faktu, że wracając do domu znalazłem się na tym zacnym dworcu i miałem przy sobie na dodatek aparat, przystąpiłem do dokumentowania jednego z bardziej obskurniejszych dworców kolejowych w Stolicy.

Aparat ustawiony był na tryb dłuższego niż zwykle czasu otwierania migawki, tryb monochromatyczny i bez użycia lampy błyskowej. Wadą tego rozwiązania jest mniejsza ostrość niektórych zdjęć, nie miałem gdzie postawić aparatu.

Ta stacja jest jedną z najbrzydszych w Warszawie. Tunel pod peronami obfituje w takie atrakcje jak: zacieki na ścianach, graffiti, czy wreszcie targowisko z tzw. badziewiem. Wszędzie nieprzyjemni pachnie, dużo jest bezdomnych. Dodatkowo wszystko psuje pobliski dworzec PKS. Przejście do niego obfituje w bary piwne czy salony gier, zwane pospolicie mordowniami, czy też sklepiki z drobnymi artykułami. Na samych peronach wieżyczki pełnią role toalet, śmierdzi strasznie.

Stacja Warszawa Zachodnia powstała w ramach przebudowy Warszawskiego Węzła Kolejowego prowadzonej od 1919. Układ torowy stacji osobowej i towarowej, która miała od zachodu ograniczać warszawską linię średnicową został oddany do użytku w 1936. Do wybuchu wojny nie udało się jednak wybudować stałego budynku dworcowego (tymczasowy mieścił się przy ul. Skalmierzyckiej).W czasie II wojny światowej, według niektórych źródeł, w obrębie dworca Niemcy ulokowali część Warszawskiego Obozu Koncentracyjnego. Podczas powstania warszawskiego i po jego zakończeniu z Dworca Zachodniego odchodziła większość transportów, którymi Niemcy przewozili warszawiaków do obozów przejściowych w Pruszkowie i Ursusie.

W okresie powojennym, pomimo swojej wielkości i znaczenia, Dworzec Zachodni pozostawał na uboczu przemian. Dopiero w latach 70. wybudowano przejście podziemne pod peronami i tymczasowy budynek dworcowy po ich północnej stronie. W 1975 uruchomiono zintegrowany z dworcem przystanek Warszawskiej Kolei Dojazdowej Warszawa Zachodnia WKD.

W 1980 po stronie południowej oddano do użytku Centralny Dworzec Autobusowy, który zintegrowano z Warszawą Zachodnią systemem przejść podziemnych, łączących przy okazji Wolę z Ochotą. Wreszcie w latach 80. na linii do Nasielska, w odległości ok. 200 metrów od dworca, powstał przystanek kolejowy Warszawa Wola, który w praktyce jest jak gdyby dodatkowym peronem Dworca Zachodniego.