Tajemnice Warszawy » Ciekawe miejsca

Aleje Ujazdowskie i ich remont

Greger Mikaelsen — Wed, 04 Mar 2009 21:44:00 +0000

Aleje doczekają się nowych chodników i ścieżek rowerowych. Pojawią się tu zadbane trawniki i nocna iluminacja. Wymieniona zostanie nawierzchnia jezdni.

Od pewnego czasu chodzą słuchy o przygotowywanym remoncie Placu Trzech Krzyży i Alej Ujazdowskich. Pomysł kapitalny, kolejna zabytkowa ulica idzie do remontu. Architektura nieraz nie jest kapitalna, ale zadrzewienie sprawia cud. Brakowało właśnie remontu ulicy Po remoncie Nowego Światu (10 lat temu -około) i kapitalnej przebudowie Krakowskiego Przedmieścia przyszła kolej na kontynuację.

Aleje Ujazdowskie darzę szczególną sympatią. 7 lat temu, kiedy rozpoczęła się moja przygoda z Warszawą, na pierwszej wycieczce do tego miasta odkryłem tę ulicę. Od tamtego czasu uwielbiam nią spacerować. Zwłaszcza wiosną i latem, ale jeszcze we wrześniu. Podobają mi się stylowe kamienice oraz zadrzewiony odcinek do Placu na Rozdrożu.
Widok zaniedbanego Placu Trzech Krzyży nie był specjalnie przyjemny, parkingi, wszędzie samochody oraz asfalt.

Strona netowa TVN Warszawa podała dziś, że:

Wyłoniony został wykonawca remontu Alei Ujazdowskich. Prace wykona konsorcjum firm, którego liderem jest Zakład Usług Brukarskich „ADROG”. Wartość złożonej oferty to ponad 18 mln zł. Pozostałe firmy startujące w przetargu mają 10 dni na złożenie ewentualnych protestów.Granitowe chodniki, szerokie, asfaltowe ścieżki rowerowe, zadbane trawniki i nocna iluminacja. Tak już wkrótce mają wyglądać Aleje Ujazdowskie.

Zarząd Dróg Miejskich chce wykorzystać nadchodzące ciepłe miesiące i jak najszybciej wykonać remont reprezentacyjnej ulicy. Na 15 sierpnia Al. Ujazdowskie mają być gotowe, aby przyjąć defiladę wojskową. Później możliwe są jeszcze prace wykończeniowe.

- Zobaczymy piękny efekt, w postaci ładnych, równych chodników. Ładną, dodatkowo podświetloną zieleń – zapewnia Jacek Wojciechowicz, wiceprezydent Warszawy.
(…)
Rowerzystów mile zaskoczą ścieżki rowerowe. Nie tylko o nich nie zapomniano, jak na Nowym Świecie i Krakowskim Przedmieściu. Na wizualizacjach oko cieszy równy asfalt, a nie wszechobecna, znienawidzona przez rowerzystów betonowa kostka.

Również na Placu Trzech Krzyży ma być więcej zieleni oraz znacznie mniej asfaltu. W miejscu skrzyżowania pełnego samochodów i autobusów ma się pojawić park z prawdziwego zdarzenia. Wymienione zostaną chodniki, posadzone zostaną nowe drzewa.- Chcemy żeby to rzeczywiście był plac a nie węzeł komunikacyjny – przyznaje Jacek Wojciechowicz. Przebudowa ma ruszyć w przyszłym roku.

Dzięki tej inwestycji oraz przebudowie Al. Ujazdowskich wydłużona zostanie odnowiona część Traktu Królewskiego. Cały odcinek ma przypominać obecne Krakowskie Przedmieście.

Tymczasem Warszawa nie ma szczęścia do remontów, dlatego z reguły nie piszę o planach. Tyle lat śledzę prasę i czytam te zapowiedzi, często nic z tego nie wychodzi. Plac Teatralny miał być przebudowywany już w 2004 roku, o Pałacu Saskim już nie będę wspominał. Może tym razem będzie inaczej

źródło: tvn warszawa, materiały inwestora oraz materiały informacyjne magistratu

Nowy budynek WNHiS UKSW – zdjęcia

Greger Mikaelsen — Mon, 16 Feb 2009 12:31:00 +0000

Nius świeży, dziś otwarto nowy budynek Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W sobotę zapowiedziałem zdjęcia z niego. Jednym słowem jestem bardzo zadowolony, niestety nie mamy jeszcze tam bezprzewodowego internetu. W nowym budynku będziemy mieli wreszcie dziekanat (skończyły się wycieczki na Dewajtis) i przenosi się cała uczelniana administracja.

Fontanna w Ogrodzie Saskim

Greger Mikaelsen — Sun, 19 Oct 2008 13:51:00 +0000

Na samym początku alei, tuż za Grobem Nieznanego Żołnierza znajduje się sławna fontanna – jeden z symboli stolicy. Fontanna została uruchomiona w 1855 roku. Zaprojektował ją Henryk Marconi. Obok fontanny jest zegar słoneczny z 1863 roku, z którego w pogodny dzień można odczytać godzinę.

Fontanna została kilka lat temu pieczołowicie odnowiona. Niestety kilka dni temu (sierpień 2009) jakiś idiota wrzucił po nocy do wody dwa słoiki farby. Wszystko zabarwione zostało na kolor niebieski.

Katedra św. Michała Archanioła i św. Floriana

Greger Mikaelsen — Sun, 31 Aug 2008 13:43:00 +0000

W 1868 r. skutkiem rusyfikatorskich poczynań zaborcy a także ciągłym powiększaniem się parafii Matki Boskiej Laretańskiej (kościół istniał od roku 1617) została wzniesiona na Pradze wielka cerkiew p/w. św. Marii Magdaleny oraz wiele budynków carskiej administracji.
W związku z tym w 1886 r. proboszcz parafii praskiej ks. Ignacy Dudrewicz przystąpił do budowy nowego, wielkiego kościoła. Teren na którym rozpoczęto budowę znajdował się na dotychczasowym targowisku.

Świątynię projektował inż. architekt Józef Pius Dziekoński. Nadał jej styl modernizowanego gotyku nadwiślańskiego. Konsekracja kościoła miała miejsce w 1901 r. Budowa trwała do 1902 r. Ukończony kościół otrzymał dwóch patronów św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika. Został wzniesiony z surowej cegły. Jego dwie strzeliste 75-metrowe wieże były widoczne z daleka. Sklepienia bazyliki otrzymały polichromię maurytańską będącą dziełem braci Strzałeckich, malarzy ze szkoły Wojciecha Gersona. Kościół mógł pomieścić ok. 8 tys. ludzi.

Na skutek wysadzenia mostu Kierbedzia w 1915 r. i po eksplozji amunicji w Cytadeli w 1923 r. wieże kościoła zaczęły się niebezpiecznie rysować i groziły zawaleniem. W związku z tym w latach 1932-34 ze względu na bezpieczeństwo, zdjęto kamienne wierzchołki wież.

W 1939 r. kościół uległ częściowemu zniszczeniu, jednak szkody szybko naprawiono.
Na dwa dni przed opuszczeniem Pragi Niemcy wysadzili kościół używając do tego celu ogromne ilości materiałów wybuchowych. Ruiny kościoła zalegały na wysokość 2 pięter. Z całej konstrukcji kościoła ocalały dwie wysokie części obu przeciwległych ścian transeptu i fragmenty ściany przy prezbiterium. Właśnie na tych fragmentach ścian stały posągi patronów: od zachodniej strony św. Floriana i od wschodniej św. Michała, które nawet nie spadły i można je oglądać do dzisiaj. Natomiast od strony prezbiterium ocalał obraz Matki Boskiej Częstochowskiej.

Od 1947 r. dzięki staraniom dwóch kapłanów: ks. prał. Feliksa de Ville i ks. prał. Stanisława Wierzejskiego rozpoczęto odbudowę świątyni według projektu architekta Stanisława Marzyńskiego. Specjalnie w tym celu otwarto cegielnię wykonującą dokładnie takie cegły, jakich użyto do budowy w XIX w. W 1964 rozpoczęła się budowa frontonu katedry, a od 1968 r. zaczęto odbudowywać wieże /teraz już ze stalowymi hełmami/, które ukończono w 1970 r.

25 marca 1992 r. po zatwierdzeniu nowego podziału terytorialnego Kościoła w Polsce, bullą „Totus Tuus Poloniae populus” papieża Jana Pawła II, powstała nowa Diecezja Warszawsko – Praska obejmująca obszar prawobrzeżnej Warszawy i okolic. Jako katedrę nowopowstałej diecezji obrano kościół p/w św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika zwany odtąd „katedrą praską”.
W marcu 1997 r. wskutek starań Biskupa Ordynariusza Kazimierza Romaniuka papież Jan Paweł II specjalnym breve nadał katedrze praskiej wyróżniający tytuł Bazyliki Mniejszej. Uroczystość nadania tytułu miała miejsce w dniu 5 maja 1997 roku. Na tę uroczystość przybyło wielu dostojników Kościoła Polskiego.
Aby zewnętrznie przygotować świątynię do tej uroczystości, umieszczono we wnękach nad drzwiami wejściowymi dwie mozaiki: nad drzwiami głównymi mozaikę Chrystusa Pantokratora, zaś nad wejściem umieszczono herb biskupi pierwszego ordynariusza diecezji Ks. Bpa Kazimierza Romaniuka.

Obiekt został wpisany do rejestru zabytków w 1965 roku pod Nr 458.

Adres:
al. Floriańska 3
Warszawa
Kościół jest otwarty w czasie, przed i po nabożeństwach.

na podstawie: http://www.katedra-floriana.wpraga.opoka.org.pl/HistoriaParafii.php
zdjęcia własne

Kościół św. Andrzeja przy Placu Teatralnym

Greger Mikaelsen — Sun, 31 Aug 2008 13:20:00 +0000

Kościół św. Andrzeja przy Placu Teatralnym w Warszawie jest miejscem spotkań przedstawicieli środowisk twórczych. Został odbudowany w 1999 roku i konsekrowany przez prymasa Józefa Glempa.

W skromnym i niedużym wnętrzu umieszczono obrazy o tematyce sakralnej przekazane w depozyt przez Muzeum Narodowe i Zamek Królewski.W miejscu, w którym stoi świątynia, w XVII wieku księża jezuici wybudowali mały kościółek pw. Świętego Krzyża. W XVIII wieku siostry kanoniczki ufundowały tam kościół św. Andrzeja razem z kompleksem zabudowań zakonnych, w którym prowadziły znaną pensję dla panien „dobrze urodzonych”.

W czasie II wojny światowej kanoniczki wspomagały czynnie działania Armii Krajowej, a w ich klasztorze mieścił się szpital powstańczy.
Pomimo zniszczenia w wyniku działań wojennych, kościół zachował się na tyle, że po wybudowaniu prowizorycznego zadaszenia służył wiernym do 1953 roku. Wówczas władze komunistyczne podjęły decyzję o rozebraniu świątyni, a na miejscu dawnego prezbiterium wzniesiono blok mieszkalny.

Kościół wybudowano m.in. z funduszy, przekazanych przez środowiska twórcze. Największy jednak udział miał Bank Rozwoju Eksportu, którego siedziba mieści się obok. Ołtarz i ambonę kościoła ufundowała redakcja „Rzeczpospolitej”, drzwi z pancernego szkła – drukarze.

Podczas czerwcowej pielgrzymki w 1999 r. kościół pobłogosławił papież Jan Paweł II.

W marcu 2008 miał miejsce pożar Świątyni. Sześć zastępów straży pożarnej gasiło w niedzielę przed południem pożar Grobu Pańskiego w kościele środowisk twórczych pod wezwaniem św. Andrzeja w centrum Warszawy.

- Sytuacja jest już opanowana. Na szczęście osoby zgromadzone w kościele zdążyły go wcześniej opuścić. Nikomu nic się nie stało – powiedział rzecznik komendanta głównego PSP Paweł Frątczak.

Od świeczki lub lampki oliwnej zapalił wystrój Grobu Pańskiego. Pożar rozwijał się gwałtownie, nikt z uczestników trwającej właśnie mszy św. nie próbował gasić ognia. Wszyscy opuścili świątynię. Zniszczenia są poważne. Wypaleniu uległy niektóre obrazy, inne są okopcone. Od wysokiej temperatury uszkodzone zostały tynki, z których część spadła na podłogę.

zdjęcie własne
tekst za PAP, msu, onet.pl / 23 marca 2008, 15.41; PAP, PU / 11.33 23 marzec 2008