To jest pierwszy od jakiegoś czasu felieton w ramach akcji Grupy Trzymającej Warszawskie Blogi. Trzeba przyznać, że ostatnio zaniedbałem pisanie, jeśli nie powiedzieć, że własnego bloga. Na szczęście już można czytać wiele nowości. Zatem do dzieła:)Warszawa obecnie jest jednym z szybciej modernizujących się miast. Słyszymy o wielu remontach, renowacjach czy budowach. Widzimy to nieraz na każdej ulicy. Skutek nieraz jest zabawny, ale może nie napiszę o co chodzi -zobaczcie sami 
Kilka dni temu wracałem z angielskiego, moja szkoła mieści się przy Alei Solidarności. Jest to chyba najbardziej remontowane miejsce w Warszawie. Następnie szedłem piechotą do centrum, jednak troszkę inaczej niż po linii prostej.
Niedawno ściągnęli płachtę z reklamami z jednego z bloków przy wspomnianej ulicy. Efekt ciekawy, nowa elewacja -ale bardzo kontrastuje z otoczeniem. O dziwo architektura jest bardzo podobna, ale stopień zniszczenia elewacji różny…
Tuż obok remontuje się także Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Elewacja przesuwanej za komuny świątyni (tak, bo się zachciało ulicę poszerzać -za mało imponująca była jako dzieło ludu pracującego miast i wsi) pokryta została ciepłymi barwami, bardzo ładnie będzie wyglądać zwłaszcza w zimowe szarości. Ale w słoneczne dni najlepiej! Kończone są ostatnie prace konserwatorskie. Wszystkie rzeźby pieczołowicie odrestaurowano, pozostała jednak siatka ochronna. Boczne ściany czekają jeszcze na odnowę, a to już za chwilę.
Równolegle do Alei Solidarności biegnie ulica Elektoralna. Południową jej stronę stanowią osiedla bloków, a północną kamieniczki i pałace. Uwagę zwróciłem na jeden z pałacyków. Elewacja korpusu jest odnowiona, a skrzydła są zaniedbane. Szkoda.
Znajdująca się dalej Senatorska jest tak samo kontrastowa. Część budynków ma odnowione powierzchnie, jednak nie wszystkie. Potrzeba jeszcze wiele pracy. Na pewno ulica byłaby bardziej atrakcyjna gdyby uporządkowano wreszcie ruch na Placu Teatralnym. Sprawa podziemnego parkingu ciągnie się wiele lat, niestety mało jest w tym celu robione 
Na powyższej fotografii widzimy uporządkowany plac pełen zieleni i będący atrakcyjnym miejscem do spacerów. Szkoda, że nie jest remontowany. Bliskość Salonu Warszawy i Placu Piłsudskiego, a co ważniejsze Ulicy Marszałkowskiej podniesie atrakcyjność tego miejsca. Także Krakowskie Przedmieście ze swoim zabytkowym charakterem wpływać będzie pozytywnie na otoczenie. Poczekamy, zobaczymy.
Warszawa to miasto kontrastów. Nie chciałem wszystkich pokazywać, bo to zrobią uczestnicy akcji bardzo profesjonalnie.
A tak jeszcze przy okazji. To jest pierwszy post na Grupę z mojego nowego bloga (zostanie on także napisany na starym). Bardzo proszę o aktualizację linków na swoich stronach. Niech nowy blog będzie szybciej wypromowany
To ja może o kontraście pomiędzy naszymi wyobrażeniami, jaka była przedwojenna Warszawa, a o jej stanie faktycznym. Przy zbiegu Traugutta i Krakowskiego Przedmieścia można obejrzeć wystawę fotografii jednego autora (nie pamiętam nazwiska, bodaj Marcinkowski), wykonanych przed II wojną. Zdjęcia przedstawiają nasz obecny “półdeptak”, Krakowskie Przedmieście, i widać na nich to, czego człowiek zobaczyć nie chce. Odrapane domy, brud, syf: dzwonnica kościoła Św. Anny jak slumsy w Albanii, kamienice vis a vis Kościoła Św. Krzyża jak przedmieścia trzeciego świata. Także mit o pięknej i stylowej przedwojennej Warszawie troszkę pada. Tyle tytułem kontrastów a wystawę polecam.
U nas niestety każdy plac to parking. Wyjątek stanowi plac Piłsudskiego, jakimś cudem przetrwał
Warszawa jest pełna kontrastów i dlatego nie-nudna
Ano właśnie – jakże świeżo wygląda kamienica na rogu Świerczewskiego i Marchlewskiego. Tfu, Jana Pawła i Solidarności.
Faktycznie, całkiem nieźle się prezentują.
Ja bardzo ciekaw jestem efektu remontu kamienic w Al. Jerozolimskich – zarówno tych obok hotelu Polonia, jak i tych w rejonie placu Zawiszy
trzeba sprawdzic:)